Hitchcock's psycho

Beste mensen die ik niet ken,
ook wel beter genoemd "onbekenden".
Ikzelf ben een ongelooflijk fan van de jaren 40, 50 en 60.
Beter gezegd, die tijden waar het woord "retro" een zeer toepasselijke term voor is.
Nu is er wel een zeer specifieke persoon die ik bewonder van deze tijd.
Ik ga niet praten over Marilyn Monroe, Audrey Hepburn, Grace Kelly, Elvis Presley en tja, zo zou ik eigenlijk nog kunnen doorgaan.
Nee, nee, ik ga het hebben over de geweldige Alfred Hitchcock.
Een welbefaamde regisseur die bekend staat voor zijn thrillers, zo ook psycho.
Het meest ongelooflijke aan zijn films zijn de spanningen die worden opgebouwd.
Voor velen zal dit gewoon een spanning lijken zoals het in zoveel films voorkomt,
maar laat ik je verwonderen door te zeggen dat hitchcock degene is die begonnen is met spanningen op te bouwen in een film. Deze creatief geest met een excentrieke persoonlijkheid heeft voor een gehele nieuwe genre in de filmindustrie gezorgd.
Laat ik het hebben over de film psycho. Ik dacht meer een kleine uitleg te geven over deze film aangezien iedereen zeker en vast wel dé bekende douchescène kent!

Het verhaal begint met Marion Crane, een secretaresse, die een grote som geld steelt en vlucht om het naar haar vriend Sam te brengen die geldproblemen heeft. Als ze 's avonds in haar auto langs de weg in slaap valt, komt er de volgende ochtend een politieman aankloppen op haar autoraam. Hij laat haar gaan, maar doordat de politieman haar in zo'n vreemde staat vond, volgt hij Marion. Mevrouw Crane zelf, veranderd bij een autohandelaar van auto zodat ze niet meer te hard opvalt.

Door een hevige regenstorm wordt ze gedwongen om te overnachten in een motel langs de weg. De moteleigenaar genaamd Norman Bates is een meer ongewoon figuur en vertelt haar dat er bijna nooit klanten zijn door de verborgen ligging van het motel. Als hij haar uitnodigd om samen met hem te eten (ze is intussen al in de kamer in het motel waar ze gaan eten), hoort Marion een gesprek dat hij voert met zijn moeder in het huis buiten het motel. Als Norman terugkomt begint mevrouw Crane subtiel aan te voeren dat Norman zijn moeder misschien beter in een gesticht kan zetten. Dit maakt meneer Bates onrustig en hij zegt haar dat hij haar niet alleen wilt laten.

Als Marion later die avond terug naar haar kamer gaat, besluit ze een douche te nemen voordat ze gaat slapen. Tijdens deze scène zien we ook hoe ze besluit dat ze de volgende dag het gestolen geld gaat teruggeven. Als ze uiteindelijk in de douche staat, komt een schaduwachtig figuur tevoorschijn die haar neersteekt. Dit is dan de welgekende douchescène.

Norman Bates treft haar vol bloed en dood aan in de badkamer en is ervan overtuigd dat zijn moeder haar vermoord heeft.

Als een paar dagen later Marion's zus Lila en privédetective Milton Arbogast, Sam ondervragen om meer te weten te komen over mevrouw Crane, liegt hij volop om zo zijn moeder te beschermen.

De hele film lang hangt er een mysterieuze sfeer in de omgeving van het motel en het grote huis dat ernaast staat waar Norman en zijn moeder in wonen. Maar het einde is verassend en zeker onverwacht.


Het is een film die iedereen gezien zou moeten hebben.

Een echte klassieker zoals dat ook wel eens genoemd wordt.
Niemand kan geleefd hebben zonder ooit is een film van hitchcock te hebben gezien,
en, oh wel, naar mijn mening blijft voorlopig psycho de beste film gemaakt door de welbefaamde Alfred Hitchcock.

xoxo
Nina Rose

ps: Johnny Cash - Hurt